అహంకారి

సర్గ-1(ఉత్కళిక చంధస్సు)

అందలముని ఎక్కినావు

వందనాలు పొందినావు

అంత వాడు అయ్యినావు

వింత పుంత పట్టినావు

కొంత కూత మార్చినావు

ఎంత మాట నేర్చినావు

మంద నడత పోయినావు

ఉంది మోత్తము ఒడినావు

కింద జారిపోయినావు

ఎంత మారిపోయినావు

కుంగి నీవు పోయినావు

ఇంక లేచి అరచినావు

***

ఈ ఉత్కళిక లో చివరి రెండు పాదములలో షష్ఠీ విభక్తి లోపించినది

నిప్పు కణిక

గమ్యమేమో దూరముండి
దరికి నూ రాలేవు అంటే,
దిక్కులన్నీ దిక్కుతోచక
మూగబోయి నక్కి ఉంటే,

గాలివాటపు ఓటమేమో
తను గెలిచెనంటు నవ్వుతుంటే,
భువనమంత నిన్ను చూసి
వెక్కిరిస్తూ పక్కనుండి చూస్తువుంటే

హోరు గాలి జోరు పెంచి
పోరు ఈల మోగిస్తువుంటే,
జాలువారే వాన బొట్టు
కంట నీరుని ముంచుతుంటే,

పుడమి తల్లి వడిన చేర్చి
వెన్ను తట్టి ధైర్యం నింపుతుంటే,
మిన్ను లోని నల్ల మబ్బు
“పైకి లేరా” అని ఉరుముతుంటే,
ఎర్ర గుండు మండి మండి
వంటి లోన వేడి పెంచుతుంటే

బగ్గుమని నిప్పు కణికలు
గుండె నిండా అంటుకుంటే,
నాడి లోని నెత్తురంతా
కెరటమల్లె ఉప్పొంగుతుంటే,

బండబారిన కండరాలలో
చైతన్యం సర్రు సర్రున పారుతుంటే,
ఆశ-కోరికలే పోషకాలుగ మారి
సొక్కి-సోలిన మేనులోన
స్ఫూర్తి-శక్తులు కూరుతుంటే,

పెళ్ళు పెళ్ళున మానసిక సంకెళ్లు
తెంచుకుంటూ గెంతుతుంటే,
ఎదురు వచ్చే ఈదురు గాలులు
చీల్చుకుంటు ఉరుకుతుంటే

గెలుపు దారిలో అడ్డు వచ్చే
బండ-రాళ్లు కొండ-లోయలు
కరుకు-నేలలు పొంగే-ఏరులు
ముళ్ల-బాటలు ఘోరాటవులు
కరిగి-కృంగి జరిగి-వంగి
త్రోవ చూపవ దండాలు పెట్టవ !