వర్ణమాల

అనాదిగా మే 

వర్ణాలంటూ వర్ణములంతా

చెరో పథానా పోతామంటే,

శబ్దము తప్ప అర్థము ఉండదు 

అర్థము లేక వ్యర్థము పలుకును,

సందిగ్థం తప్ప సారం ఉండదు

సారము లేక భావము పలకదు

రవ్వ రవ్వ అర్ణవమవుతుంది

వర్ణం వర్ణం పదమవుతుంది

శబ్దం అర్థం ఒకటవుతుంది

భావం భాష్యం జన్మిస్తుంది,

వర్ణాలన్నీ వైరం వదిలి ఒకటైతేనే 

హరివిల్లుగా వెలుగవుతుంది

మందారపు సింధూరం

కాశ్మీరపు వాకిటలో సింధూరపు జల ధారలు మందారపు జన తారలు బంధూరపు పర్వత శ్రేణులు బందూకుల బందీ ఖానాలు

సింధూలను
హిందూలుగ ముసలిముగ
విభజించే సైంధవులు
అర్జించే భిక్షకులు
ఘాతకులు అటువైపు

పొలిమేరన పొలమారక
మతమెరుగక ఒకతీరుగ
గర్జించే రక్షకులు
నిర్జించే శిక్షకులు
సైనికులు ఇటువైపు

మ్రోగే సమర-మృదంగములు
పూచే విద్వేషములు, వీచే విధ్వంసములు
పేల్చే సాయకములు, చీల్చే చక్రములు
చచ్చే పామరులు పాతకులు సైనికులు

కాలేది కాష్ఠమో కొరికేది కంకోష్ఠమో
గెలిచేది మనమో మరణమో రణమున
ఓడేది వాడో మానవత్వమో సమరమున
మిగిలేది వరమో పరమో చివరన

***